Weer met beide benen op de grond

Voor velen veel te vroeg, voor anderen zelfs net na het beëindigen van een feestje, mochten we aantreden tegen de fysiek zeer sterke ploeg van DESK. Waar DESK vorige week nog verstek moesten laten gaan tegen de koploper wegens te weinig speelsters, stonden er nu meer dan genoeg klaar. Balen!

Iedereen was wel van plan de stijgende van vorige wedstrijden voort te zetten. Vanaf het eerste fluitsignaal vlogen we uit de startblokken en overrompelde we DESK met een aantal flitsende acties. 0-1 ; 0-2 ; 1-2 ; 1-3 ; 2-3 niks mis mee, dit kan weer heel interessant worden.
DESK voelde aan dat het best wel eens moeilijk kon gaan worden en ging het spel een beetje verharden. Dit was iets waar we niet goed op reageerde.

Zoals we wel vaker hebben wordt het spelen dan meer een beetje vechten. En dan wel tegen onszelf en de tegenstander. De schuld komt dan vaak bij de scheids en die irritante tegenstanders te liggen en niet bij ons.
Mopperen, zeuren, niet geconcentreerd en de focus op alles behalve als team spelen. Gelukkig hebben jullie een coach die daar niet aan meedoet. (Ahum………misschien toch wel een klein beetje)

De verstandigste was die van Spierings die de taak van Nico goed overnam en me attendeerde dat we weer moesten focussen op het TEAM. Even naar de rust om de rust weer in het spel te brengen.

De schade was al aangericht. 14-6 was het maar liefst in de rust. Zonde zonde zonde.
We hebben even goed met elkaar overlegt en afgesproken weer met de neuzen dezelfde richting op te spelen en voor elkaar te strijden en niet tegen elkaar lopen te mopperen.

Wat een verademing. De 2e helft was veel beter, maar kon niet voorkomen dat we alsnog met ruime cijfers de wedstrijd eindigden.
De eindstand was 19-9. Uiteindelijk was de 2e helft dus 5-3 en hadden we met een goede 1e een veel veel beter resultaat verdiend.

Van de begeleiding van DESK kreeg ik nog complimenten. Zij vonden dat we vergeleken met vorig seizoen een veel beter team hebben en ze snapten niet dat wij onderaan staan.
We kopen er niks voor, maar we steken hem wel in de zak.

Bijna kerst en donderdag nog een redelijk zware pot in de beker. Daar gaan we een feestje van maken en bewijzen dat er van onderschatting geen sprake mag zijn daar bij White Demons.

Huibert