Na een sterke wedstrijd vorige week tegen Internos en de scherpte van de dames op de donderdagtraining, ging ik vandaag met een goed gevoel naar Heerle. Heerle is voor ons normaal gezien een lastige tegenstander, maar gezien de vorm waarin de dames momenteel verkeren had ik er het volste vertrouwen in. We kennen deze tegenstander goed genoeg om te weten waar de gevaren liggen en de tactiek hier dan ook op afgestemd.
Al na enkele minuten viel het op dat Heerle in een heel traag tempo speelde en ze niet door onze dekking kwamen. En juist hier schuilde ook het gevaar voor vandaag, aangezien we niet bepaald tot het uiterste hoefden om de tegenstander van het doel te houden. Gemakzucht sloop langzaam in het team en al na 10 min. en een 3-7 voorsprong vielen we bijna helemaal stil. Met name het terugverdedigen…of beter gezegd het niet terugverdedigen, was beroerd.
Verdedigend begonnen we steeds goed, maar duurde de aanvallen van Heerle te lang om scherp tot het einde te blijven, waardoor er uiteindelijk toch steeds een gaatje in de dekking viel en er voor Sanne (die de afwezige Danique verving) ook niet veel eer meer te behalen viel. Aanvallend creëerde we voldoende en goed uitgespeelde aanvallen, maar waren we niet zuiver in de afronding.
Gelukkig is het allemaal wel erg logische en herkenbaar, dat juist gemakzucht de grootste tegenstander in zo’n wedstrijd wordt, maar goed is het natuurlijk niet! We gingen de rust zelfs in met een 12-11 achterstand!!
In de rust deze keer geen tactische aanwijzingen, aangezien er tactisch niets mis ging!! Het zat hem puur in de inzet en beleving vandaag en dit moest duidelijk anders. Er zit zo ongelofelijk veel kwaliteit in ons team, maar dan moet iedereen zich wel volledig geven natuurlijk!
Gelukkig begonnen we de tweede helft beter en was de opgedane achterstand weer snel weggepoetst. Van 12-11 liepen we weer uit naar een 12-15 voorsprong en hadden we weer wat lucht, maar lieten we Heerle ook weer snel terugkomen tot 14-15. Weer even het gas erop betekende weer een 14-18 voorsprong. Vervolgens trapte we weer even op de rem en werd het weer 16-18. Gelukkig vonden we, net voordat ik misselijk begon te worden van al dit remmen en gas geven, de juiste snelheid en eindigde we de wedstrijd met een acceptabele 21-17 eindstand.
Punten zijn gelukkig binnen en dat is uiteindelijk toch hetgeen wat telt.

Volgende week tegen Dongen zal het echter toch wat beter moeten gaan!

Ronald.

Geschreven door: Ronald
Geplaatst door: ronald van hooren
Categorie: Verslag
Team: Dames A
Datum: zondag 20 november 2011 23:34